
अध्याय 17, श्लोक 15
भगवद्गीता अध्याय 17, श्लोक 15
संस्कृत श्लोक
अनुद्वेगकरं वाक्यं सत्यं प्रियहितं च यत् | स्वाध्यायाभ्यसनं चैव वाङ्मयं तप उच्यते ||17.15||
नेपाली अर्थ
कसैलाई उद्वेग (दु:ख वा रिस) नमच्चाउने, सत्य, प्रिय र हितकारी वचन बोल्नु तथा शास्त्रको अभ्यास गर्नु—यसलाई वाणीको तप भनिन्छ।
English meaning
Austerity of speech consists in speaking words that are truthful, pleasing, beneficial, and not agitating to others, and also in regularly reciting Vedic literature.
जीवनमा प्रयोग
बोलीमा मिठास र सत्यता हुनु नै सबैभन्दा ठूलो तपस्या हो।