अध्याय 4, श्लोक 20
भगवद्गीता अध्याय 4, श्लोक 20
संस्कृत श्लोक
त्यक्त्वा कर्मफलासङ्गं नित्यतृप्तो निराश्रय: | कर्मण्यभिप्रवृत्तोऽपि नैव किञ्चित्करोति स: ||20||
नेपाली अर्थ
कर्मको फलमा हुने आसक्तिलाई त्यागेर, जो सधैं सन्तुष्ट रहन्छ र कसैको आश्रय लिँदैन (आत्मनिर्भर छ), त्यस्तो व्यक्ति कर्ममा प्रवत्त भए पनि वास्तवमा केही गर्दैन (ऊ कर्मबन्धनमा पर्दैन)।
English meaning
Abandoning all attachment to the results of his activities, ever satisfied and independent, he performs no fruitive action, although engaged in all kinds of undertakings.
जीवनमा प्रयोग
आन्तरिक सन्तोष र अनासक्तिले मानिसलाई बाहिरी दुनियाको उतारचढावबाट अछुतो राख्छ।